Onvruchtbaarheid

Onvruchtbaarheid beschrijft het verminderde of afwezige vermogen om op natuurlijke wijze een kind te verwekken of zwanger te worden, ondanks een kinderwens. In de geneeskunde spreekt men meestal van infertiliteit wanneer na minstens één jaar regelmatig geslachtsverkeer zonder anticonceptie geen zwangerschap optreedt. De term steriliteit wordt soms gebruikt voor een volledige en blijvende onvruchtbaarheid, maar de medische toepassing daarvan is niet altijd eenduidig.

Onvruchtbaarheid komt niet zelden voor. In Centraal-Europa heeft ongeveer één op de zes stellen er op enig moment mee te maken; een deel wordt pas na langere tijd zwanger, terwijl een kleinere groep ongewild kinderloos blijft. De oorzaken zijn grofweg verdeeld over vrouwelijke factoren, mannelijke factoren, gecombineerde factoren of geen duidelijk aantoonbare oorzaak. De vruchtbaarheid neemt af met de leeftijd, vooral bij vrouwen.

Van primaire onvruchtbaarheid spreekt men wanneer een vrouw nog nooit zwanger is geweest. Secundaire onvruchtbaarheid betekent dat er na een eerdere zwangerschap ondanks regelmatige gemeenschap zonder anticonceptie opnieuw geen zwangerschap optreedt. Medisch onderzoek is aan te raden, omdat hormonale, anatomische en andere gezondheidsfactoren een rol kunnen spelen.