Testosteronblokkers

Testosteronblokkers, ook antiandrogenen genoemd, zijn medicijnen die de werking van testosteron in het lichaam verminderen. Afhankelijk van de werkzame stof remmen ze de testosteronproductie, blokkeren ze androgeenreceptoren of beïnvloeden ze hormonale regelkringen. Ze kunnen onder meer worden gebruikt door transfeminiene en AMAB non-binaire personen als onderdeel van een medische transitie, vaak binnen een feminiserende hormoonbehandeling.

Meestal worden testosteronblokkers gecombineerd met oestrogenen, zodat het gewenste hormonale effect kan worden bereikt zonder oestrogeen onnodig hoog te doseren. Niet iedereen heeft testosteronblokkers nodig; soort, dosering en duur hangen af van gezondheidstoestand, doelen, bloedwaarden en het gebruikte medicijn. Mogelijke bijwerkingen verschillen per middel en kunnen onder andere vermoeidheid, veranderingen in bloeddruk, veranderingen in libido of stemming, verstoringen van elektrolyten, belasting van de lever of effecten op vruchtbaarheid en seksuele functie omvatten.

Testosteronblokkers moeten alleen onder medische begeleiding worden gebruikt. Een langdurige sterke onderdrukking van testosteron zonder voldoende andere geslachtshormonen, zoals oestrogenen, kan gezondheidsrisico’s vergroten, zoals verlies van botdichtheid en andere hormonale klachten. Regelmatige bloedcontroles en deskundige aanpassing van de behandeling zijn daarom belangrijk; zelfstandig stoppen, combineren of doseren wordt afgeraden.