Relatieanarchie

Relatieanarchie beschrijft een manier van liefhebben en relaties vormgeven waarbij intermenselijke relaties zo min mogelijk volgens vooraf bepaalde maatschappelijke normen, hiërarchieën of vaste categorieën worden ingericht. In plaats van automatisch onderscheid te maken tussen “vriendschap”, “romantische relatie”, “partnerschap” of “familie”, wordt elke relatie afzonderlijk afgestemd op de behoeften, wensen, grenzen en mogelijkheden van de betrokken personen.

De term betekent niet dat relaties willekeurig, vrijblijvend of zonder verantwoordelijkheid zijn. Integendeel: relatieanarchie vraagt meestal veel communicatie, zelfreflectie, eerlijkheid en wederzijdse instemming. Afspraken kunnen zeer verbindend zijn, maar hoeven niet overeen te komen met een maatschappelijk verwacht relatiemodel.

Relatieanarchie kan samengaan met monogamie, polyamorie, open relaties, queerplatonische relaties of andere relatievormen, maar is met geen daarvan identiek. Centraal staat het idee dat nabijheid, verbintenis, seksualiteit, romantiek, samenwonen of zorg niet automatisch bij elkaar hoeven te horen, maar bewust en met instemming kunnen worden vormgegeven.