Externe benaming

Een externe benaming is een term die van buitenaf voor een persoon of groep wordt gebruikt, dus niet noodzakelijk door de betrokkenen zelf is gekozen. Zulke benamingen kunnen neutraal bedoeld zijn, historisch gegroeid zijn of afkomstig zijn uit bestuurlijke, medische, wetenschappelijke of alledaagse taal.

Externe benamingen worden vooral problematisch wanneer ze door mensen binnen de aangeduide groep worden afgewezen. Redenen daarvoor kunnen een neerbuigend gebruik, een discriminerende historische context, koloniale of medisch-pathologiserende tradities, of een onnauwkeurige en betuttelende beschrijving zijn. Ook als iemand een term niet kwetsend bedoelt, kan de uitwerking ervan voor betrokkenen toch belastend of discriminerend zijn.

Woorden die als externe benaming worden afgewezen, kunnen door individuele leden van een groep toch als zelfbenaming worden gebruikt, bijvoorbeeld als vorm van her toe-eigening of persoonlijke identificatie. Dat betekent echter niet dat buitenstaanders deze termen vrij kunnen gebruiken. Respectvol taalgebruik betekent letten op zelfbenamingen, vragen wanneer dat passend is, en termen vermijden die een groep grotendeels als kwetsend of neerbuigend beschrijft.