Platonische aantrekking

Platonische aantrekking verwijst naar het verlangen naar vriendschap, emotionele nabijheid of een andere hechte relatie met iemand, zonder dat die relatie in de eerste plaats romantisch of seksueel is. Dit kan zich uiten als interesse om tijd samen door te brengen, vertrouwen, genegenheid, vertrouwdheid, zorgzaamheid of de wens iemand beter te leren kennen en een stabiele band op te bouwen.

Platonische aantrekking verschilt van romantische en seksuele aantrekking, maar kan daarmee samengaan of voor sommige mensen niet duidelijk daarvan te scheiden zijn. Vooral in aromantische, aseksuele en queer contexten is de term nuttig om hechte banden te beschrijven die niet noodzakelijk binnen traditionele categorieën van partnerschap, vriendschap of seksualiteit passen.

Een platonische relatie kan zeer betekenisvol en verbindend zijn, ook wanneer zij niet romantisch of seksueel is. Doorslaggevend is hoe de betrokken personen hun relatie zelf definiëren, welke verwachtingen zij hebben en welke grenzen, vormen van nabijheid en verbintenissen zij samen afspreken.